Voor het eerst met je pup in de auto

Pupwijzer Gids · bijgewerkt augustus 2026

De rit naar huis is voor de meeste pups de eerste autorit van hun leven. Nieuwe geuren, een motor die trilt, en voor het eerst zonder moeder en nestgenoten. Dat het onderweg misgaat is eerder regel dan uitzondering.

Hieronder staat waar je pup zit, wat je doet als het misgaat, en hoe je zorgt dat de auto geen naar ding wordt.

Eerst eerlijk: veiligheid en gemak zijn twee verschillende dingen

Er zijn grofweg twee redenen om iets in je auto te leggen of te zetten voor je pup, en het is handig om die uit elkaar te houden.

Gemak en rust. Je pup blijft op één plek, klimt niet in je voetenruimte of op schoot, en je bekleding blijft heel. Daar zijn autostoelen, manden en dekens voor gemaakt, en voor de meeste ritten is dat precies wat je zoekt.

Echte botsbescherming. Dat is iets anders. Daarvoor heb je een harde, goed vastgezette transportbox nodig, of een autotuig dat op botsveiligheid getest is. Een zachte mand met een riempje houdt bij een aanrijding niets tegen, hoe stevig hij ook aanvoelt.

Wij zeggen dat er liever eerlijk bij, want je kunt prima kiezen voor gemak. Alleen: noem het dan geen veiligheid.

In Nederland staat nergens letterlijk in de wet dat je hond vast moet zitten. Wel dat je als bestuurder geen gevaar mag veroorzaken en niet gehinderd mag worden, en een hond die tijdens het rijden naar voren klimt valt daar gewoon onder.

Waar je pup zit

Niet los op de achterbank, en niet op schoot bij de bijrijder.

Bij een noodstop van vijftig kilometer per uur weegt alles wat los in de auto ligt vele malen het eigen gewicht. Een pup van vijf kilo komt dan met tientallen kilo's naar voren. Voor de pup zelf, en voor wie er voorin zit.

De praktische plekken, van veilig naar comfortabel:

Harde transportbox, dwars achter de voorstoel of tegen de achterbank in de kofferbak. Dit is de enige optie die bij een botsing echt iets doet. Bijkomend voordeel: het is een klein, donker plekje, en dat werkt rustgevend voor een dier dat snel overprikkeld raakt.

Autostoel of automand met bevestigingsriemen op de achterbank. Je pup blijft op die plek, kan er niet af springen, en je bekleding blijft schoon. Voor korte ritten naar de dierenarts of het bos is dit voor de meeste mensen de werkbare keuze.

Deken of beschermhoes over de achterbank of in de kofferbak. Geen bevestiging van je pup, wel bescherming van je auto. Combineer dit met een box of stoel, niet als losse oplossing.

Welke oplossing past bij welk formaat

Hier gaat het vaak mis: mensen kopen op het formaat van hun pup nu, terwijl die er binnen een paar maanden uit groeit. Meet daarom eerst je pup liggend, van neus tot staartbasis, en kijk daarna naar het verwachte volwassen formaat van het ras.

Kleine rassen die volwassen rond de vijf tot vijftien kilo blijven, zoals een cavalier, een dwergkeeshond of een kleine kruising, passen hun hele leven in een compacte autostoel op de achterbank of de bijrijdersstoel.

Middelgrote rassen van ongeveer vijftien tot dertig kilo, zoals een cocker, een border collie of een labradoodle, hebben een ruimere stoel nodig, of ze verhuizen ergens in het eerste jaar naar de kofferbak.

Grote rassen zoals labrador, herder of retriever zitten binnen een half jaar niet meer comfortabel op een stoel. Voor die pups is een box of een afgeschermde kofferbak vanaf het begin de logische keuze, dan hoef je niet twee keer te kopen.

Wat wij zouden gebruiken

Wagenziekte: bijna elke pup heeft er last van

Het evenwichtsorgaan van een pup is nog niet af. Daardoor wordt een groot deel van de pups de eerste maanden misselijk in de auto. Kwijlen, veel slikken, piepen, en dan overgeven. De meeste pups groeien hier vanzelf overheen, vaak ergens tussen vier en zes maanden.

Wat helpt:

Rijd niet vlak na het eten. Twee uur ertussen scheelt enorm.

Zorg voor frisse lucht. Raampje op een kier aan de kant waar je pup zit, en zet de auto van tevoren even open als hij in de zon heeft gestaan.

Houd het kort. Vijf minuten en dan iets leuks is beter dan een uur uitzitten.

Laat je pup vooruit kijken, niet opzij. Zijwaarts uit het raam kijken maakt het meestal erger.

De rit vanaf de fokker

Rijd als het kan met zijn tweeën, zodat er iemand bij je pup kan zitten.

Vraag de fokker om een doek of iets kleins dat naar het nest ruikt en leg dat erin. Dat is voor een pup het enige bekende in een auto vol nieuwe dingen.

Haal je pup onderweg niet uit de box of de stoel om te troosten. Het is verleidelijk als er gepiept wordt, maar je leert er vooral mee dat piepen de deur opent. Praat rustig, rijd door, en stop pas als je er echt uit moet.

Plan een plaspauze als de rit langer dan een uur duurt. Zet je pup op een rustig stukje gras, aan de lijn, ver van andere honden. Een pup die nog niet volledig is geënt zet je liever niet op een parkeerplaats waar honderd honden per dag plassen.

De auto rustig opbouwen

Als je pup eenmaal thuis is, is de valkuil dat de auto alleen nog maar naar de dierenarts betekent. Dan wordt instappen binnen een paar weken iets engs.

Bouw het daarom een paar keer op zonder bestemming:

Stap in met je pup, motor uit, geef iets lekkers, stap na een minuut weer uit. Meer niet.

Doe dat een paar keer, en zet daarna de motor aan zonder weg te rijden. Weer iets lekkers, weer uitstappen.

Rijd dan een rondje om het blok en kom thuis. En daarna een keer naar een leuke plek: een veldje, een rustig bos, iets waar je pup even mag snuffelen.

Vier korte keren zonder bestemming doen meer dan één lange rit waar je pup doorheen moet.

Verder lezen

• Tuigje of halsband voor je puppy?
• Alle puppyspullen, per fase
• Haal het gratis nachtplan op

Dit artikel geeft algemene informatie en vervangt geen dierenarts. Twijfel je over de gezondheid van je pup, bel dan je dierenarts.